Mijn zus attendeerde mij op een gadget, die zij in haar hyves had geplaatst, een kadootje van ons papa.
Nu verwacht ik van mijn zus iets met engelen of gidsen, maar deze gadget had ik zeker niet verwacht. Een gadget die mij in tranen zou brengen.
Mijn zus heeft namelijk de openingtune van Nils Holgersson in haar hyves staan. Tja, zul je misschien denken, word je daar nu emotioneel van? Het antwoord is simpelweg....Ja!
Toen ik vroeger kleiner dan nu was, mocht ik altijd met mijn vader hier naar kijken. Mijn vader en ik waren Die Hard-fans en sloegen geen aflevering over. De avonturen van Nils, Kruimel, Maarten en Akka zouden voor altijd in mijn geheugen gegrift staan.
Hier kwam ook nog bij, dat ik als jongen Niels zou hebben geheten, en mijn vader noemde mij dan ook heel vaak Nielsje of Nilsje Holgersson. Ganzen waren voor ons ook geen gewone ganzen, maar ze heetten bij ons Maarten of Akka. Dit verklaart mijn liefde voor ganzen, denk ik. Want ik vind het fantastische mooie beesten.
Toen mijn ouders gingen scheidden, had mijn vader zijn eigen Maarten in zijn nieuwe tuin staan met Nils er bovenop, en zo bleef Nils bestaan.
Zoals inmiddels al bekend is, stierf mijn vader toen ik 20 weken zwanger was van Luke, en na zijn overlijden stond mijn besluit al vast. Luke (wij wisten al dat het een jongen werd) zijn tweede naam zou Niels worden, als eerbetoon aan mijn vader. Het grappige is, is dat Luke regelmatig Niels wordt genoemd, terwijl niet iedereen weet dat hij Luke Niels heet.
Vorig jaar vond ik een DVD van Nils Holgersson bij de Spar. Bij de eerste tonen van de begintune zat ik al te huilen. En zo ook vandaag bij het zien van de gadget.
Ik heb direct de DVD weer aangezet voor mijn kinderen. Romy vindt het erg leuk, maar helaas vindt Luke Niels er nog weinig aan. Jammer hoor....
Maar één ding is zeker, Nils Holgersson zal mij mijn leven lang op een positieve manier achtervolgen. Het brengt mij blijde en emotionele herinneringen....
1 opmerking:
Mooi en ontroerend blog Miek!
Een reactie posten