Nils, Kruimel, Maarten en Akka

Hoe een jeugdherinnering door Hyves zomaar weer boven kan komen.
Mijn zus attendeerde mij op een gadget, die zij in haar hyves had geplaatst, een kadootje van ons papa.

Nu verwacht ik van mijn zus iets met engelen of gidsen, maar deze gadget had ik zeker niet verwacht. Een gadget die mij in tranen zou brengen.

Mijn zus heeft namelijk de openingtune van Nils Holgersson in haar hyves staan. Tja, zul je misschien denken, word je daar nu emotioneel van? Het antwoord is simpelweg....Ja!

Toen ik vroeger kleiner dan nu was, mocht ik altijd met mijn vader hier naar kijken. Mijn vader en ik waren Die Hard-fans en sloegen geen aflevering over. De avonturen van Nils, Kruimel, Maarten en Akka zouden voor altijd in mijn geheugen gegrift staan.

Hier kwam ook nog bij, dat ik als jongen Niels zou hebben geheten, en mijn vader noemde mij dan ook heel vaak Nielsje of Nilsje Holgersson. Ganzen waren voor ons ook geen gewone ganzen, maar ze heetten bij ons Maarten of Akka. Dit verklaart mijn liefde voor ganzen, denk ik. Want ik vind het fantastische mooie beesten.

Toen mijn ouders gingen scheidden, had mijn vader zijn eigen Maarten in zijn nieuwe tuin staan met Nils er bovenop, en zo bleef Nils bestaan.

Zoals inmiddels al bekend is, stierf mijn vader toen ik 20 weken zwanger was van Luke, en na zijn overlijden stond mijn besluit al vast. Luke (wij wisten al dat het een jongen werd) zijn tweede naam zou Niels worden, als eerbetoon aan mijn vader. Het grappige is, is dat Luke regelmatig Niels wordt genoemd, terwijl niet iedereen weet dat hij Luke Niels heet.

Vorig jaar vond ik een DVD van Nils Holgersson bij de Spar. Bij de eerste tonen van de begintune zat ik al te huilen. En zo ook vandaag bij het zien van de gadget.

Ik heb direct de DVD weer aangezet voor mijn kinderen. Romy vindt het erg leuk, maar helaas vindt Luke Niels er nog weinig aan. Jammer hoor....

Maar één ding is zeker, Nils Holgersson zal mij mijn leven lang op een positieve manier achtervolgen. Het brengt mij blijde en emotionele herinneringen....

Jip en Janneke

Regelmatig lees ik mijn kinderen voor uit "Jip en Janneke", heerlijke kinderverhaaltjes, met een oom die sigaren rookt, moeder die nog boos mag worden op haar kind en buurmeisje. Jip en Janneke die naar de boer gaan om zelf eieren te halen, of Jip en Janneke die verdwaalt zijn en door een oom worden opgepikt om vervolgens een ijsje te eten, zonder het aan vader en moeder te vermelden. Ik hou van Jip en Janneke. Jip en Janneke doen mij verlangen naar vroeger.

Nu ben ik nog maar 32 jaartjes jong, toch vond ik de wereld vroeger leuker, zoals de weinige auto's die bij ons door de straat reden waardoor we altijd fijn op straat konden spelen en stoepranden, vaders die met een sjekkie in de woonkamer zitten, of een sjekkie opsteken in de auto, geen gordels achterin de auto, we speelden oorlogje met de buurkinderen, we liepen alleen naar huis uit school, en op zondag dronken onze ouders een borreltje om vervolgens nog een ritje met de auto te maken. Ik kan zo nog wel een hele poos door gaan.

Ik kreeg onlangs een hele leuke mail, over de jaren '70 en '80, waar ook dit soort voorbeelden stonden. Zo stond er in, dat er nog geen mobieltjes bestonden, en dat we gewoon voor donker thuis moesten zijn, en dat onze ouders niet eens wisten waar we uithingen. Vroeger was er geen internet, digitale tv, geen mobiele telefoon, geen Tom Tom; nee, gewoon moeder die de kaart aan het lezen was. Tot de dag van vandaag, weiger ik de aanschaf van de Tom Tom, mijn mannetje heeft nog een ouderwetse Miek Miek. Ik kan kaartlezen als de beste, en we zijn altijd nog op plaats van bestemming gekomen.

Mijn kinderen zijn ook gek op Jip en Janneke, al verbaasd mijn dochter zich soms over de dingen die Jip en Janneke samen mogen doen, want mijn dochter mag dat helemaal niet van mij, gewoon omdat het niet veilig is. Ik zou zo graag voor één keer een sprong in de tijd willen doen, terug naar de tijd van Jip en Janneke....

Zomaar een dag.....

Zomaar een dag.....Het is begin jaren '80.
Mama maakt mij wakker om zeven uur, het is namelijk een schooldag. Mijn zusters zijn al eerder uit bed gegaan om thee te zetten en broodjes te smeren, want zo oneerlijk gaat dat bij ons, maar mij hoor je niet klagen. We verzamelen ons rond de kachel, waar van die nepkolen inzitten en worden verwarmd door gas. Op de schoorsteenmantel staan beeldjes, die mijn moeder verzameld. Naast de kachel staat een oude kolenkit, voor de sier. De kachel maakt een hard zoemend geluid terwijl deze opwarmt. Mama zit in de grote stoel, en wij zitten er om heen. Papa zit op het hoekje van de bank, met een peuk en een kop koffie. Naast hem staat een grote "uchel"-asbak. Dat is een asbak op een voet, en als je sjekkie dan op is, dan druk je hem uit, drukt op een knopje, het schijfje draait dan rond met een "uchelend" geluid en de peuk verdwijnt in asbak. Mijn vader is op het moment werkeloos, maar af en toe rijdt hij op de vrachtwagen, op oproepbasis.
Na het ontbijt kleed ik mij aan, pak ik mijn beker melk en mijn ontbijtkoekje en ga ik de achterdeur uit naar school. Ik loop langs het Tulpenplein, waar soms circus is en waar we 's avonds in de zomer spelen, ik steek het zebrapad over bij de Piet Smitstraat, daarna nog een zebrapad bij de Meester Fluitmanstraat. Onderweg kom ik al meer schoolgenootjes tegen. Ik steek de Tom Kranenburgstraat over, en ook de Dirk Wieringastraat, ik loop langs de Reigerweg langs de Rabobank en dan ben ik alweer bij school; "De Wieken". Ik speel nog wat op het schoolplein en ga naar binnen.
Ik hang mijn jas op en ga aan mijn tafeltje zitten. De juf verteld ons verhalen, we hebben taal en rekenen.
Als de bel gaat, pak ik mijn jas en ren zo snel mogelijk naar huis. Thuis aangekomen word ik liefdevol door mama ontvangen en zie ik dat ze speciaal voor mij een broodje filet american heeft gemaakt. Die heeft ze gekocht bij de Vivo, waar slagerij Kroeb in is gevestigd en waar mijn oudste zus werkzaam is.
Ik smul van mijn broodje en kijk mama liefdevol aan, want ik ben haar oogappeltje. Mijn oudste zus komt op thuis om even te eten, voor haar heeft mama lekker een prakje macaroni opgewarmd. Dat vindt zij namelijk zo lekker. Mijn andere zus komt niet eten, die zit op de middelbare school en blijft op school eten.
Papa zit aan tafel en zegt niet veel, hij bromt wat. Ik ben een beetje bang voor papa, hij wordt altijd zo snel boos, maar gelukkig is mama er om mij te beschermen tegen deze boze man.
Na mijn broodje huppel ik weer vrolijk naar school, ik leer het één en ander en speel met mijn vriendjes en vriendinnetjes. Als om kwart over drie de bel weer gaat, ren ik weer zo snel mogelijk naar huis. Mama zit al op mij te wachten met thee en een knappertje. Ze vraagt hoe mijn dag was, en ik ga lekker bij haar zitten. Ik vertel haar wat ik heb beleeft en daarna ga ik lekker buiten spelen.
We stoepranden wat en spelen verstoppertje. Totdat mijn mama roept dat ik binnen moet komen, we gaan zo warm eten. Ik stoei nog wat met papa, want dat kan hij als de beste, en gil om mama omdat hij te ver gaat, hij is een beetje té hardhandig. Mama vraagt of hij even normaal wilt doen met mij.
We eten bloemkool met een sausje, aardappels en een gehaktbal. Het sausje vind ik erg lekker, maar ik krijg het eten niet op. Mijn moeder laat mij happen van de lepel, maar ik begin te kokhalzen, ik wil niet meer. Papa wordt boos, en dwingt mij om te eten, totdat mama vindt dat het genoeg is geweest. Tijd voor het toetje. Lekker, mama heeft yoghurt met klop-klop er door heen gemaakt. Dat gaat er altijd wel in. Na het eten ruimen mijn zusters de tafel af en zij gaan afwassen. Ik mag samen met papa naar "de fabeltjeskrant" kijken, ik hoef lekker niet af te wassen, daar heb ik echt een hekel aan. Als mijn zussen klaar zijn, moet ik naar bed. Ik geef papa een kus en hij zegt; "wellerussies", het klinkt zo lief als hij dat zegt.
Ik voel zijn zachte, altijd geschoren wang. Hij ruikt naar sigaretten en amando.
In bed mag ik nog lezen van mama, en ik pak "de Kameleon" onder mijn kussen vandaan.
Ik krijg vijf kusjes van mama en ze vraagt mij om om acht uur te gaan slapen, en ze wenst mij slaaplekker. Ik lees nog wat, en oeps.....mijn moeder komt weer binnen, het is al na achten. Ik moet nu echt gaan slapen want morgen is er weer een schooldag. Ik pak mijn zakdoek en knuffel en ga lekker slapen. Zomaar een dag......