intuitieve ontwikkeling

Gehaast stap ik op de fiets. We hebben zojuist de kinderen op bed gelegd, en ik dacht nog wel even tijd voor een kopje koffie te hebben. Terwijl we aan de koffie zitten, gaat de deurbel, mijn zwager komt even langs en voordat ik het weet heb ik mijn tijd verpraat en ben ik te laat.

Gestrest fiets ik richting de Hoofdstraat, naar het huis van mijn kleine, grote zus Stella. Daar aangekomen zie ik dat het al vijf over half acht is. Ik fiets helemaal naar de ingang, kijk dat scheelt toch weer 10 seconden lopen.

Gehaast trek ik de deur open en een oase van rust en wierook-geur trekt om mijn hoofd heen. Het is alsof ik een andere wereld betreedt. Ik loop de trap op, en doe deur open. De anderen zitten al op mij te wachten en de dolfijntjes kirren mij te gemoed.

Een kaartje wordt getrokken, en de boodschap van het kaartje wordt ons voorgelezen. Een boodschap die slaat op het hier en nu.

Daarna een meditatie, luisterend naar een verhaal om tot jezelf te komen en jezelf te vinden. Als we onze ogen openen, zijn die zwaar en loom. Het is in ene ijskoud in de ruimte waar wij ons bevinden.

We krijgen een envelop in ons handen, met daarin een zelf meegebrachte foto van iets of iemand. We mogen vertellen wat we voelen bij de foto. Het is behoorlijk indrukwekkend wat er allemaal gevoeld en verteld wordt. Het is nog kouder dan eerst in de ruimte. Een vreemde koude trekt over ons heen, met de bij behorende kippenvel. Niet eerder voelde ik zo'n rare en ietwat beangstigende kou. Ik sidder helemaal, we hebben visite......

We praten met elkaar over de overledenen die wij hebben gekend, en de avond verloopt heel anders als van te voren gepland was.

We sluiten de avond af met een soort magnetiseren op afstand. Degene waarvan jij vindt dat hij of zij wel wat warmte en liefde kan gebruiken, mag je behandelen. Ik kies mijn beste vriendin, die het zwaar heeft na het overlijden van haar moeder.
We doen dit zo'n vijf tot tien minuten. En als donderslag bij heldere hemel zijn de kou en kippenvel verdwenen. De visite is weg.

Op de fiets sidder ik nog wat na, en ik ben blij dat ik mijn warme huisje binnenstap. Best wel heftig, een cursus intuïtieve ontwikkeling.....