teleurgesteld

Positief denken, positief denken.....
Twee en een halve week heb ik positief gedacht, maar er werd gezwegen in alle talen. Geen telefoontje, geen brief, geen woord, geen.....niks.

Tot het moment dat ik gister langs liep, en zag dat het positieve denken voor niets was geweest. Er stond namelijk iemand die ik niet kende. Teleurstelling maakte zich meester van mij. Positief denken, Miek! Het heeft nu eenmaal niet zo moeten zijn, er komt wel wat anders op je pad. Een andere baan, met betere werktijden voor je kinderen, oppas en jezelf.

Ik wil niets liever dan een baan tussen negen en zes. Dan kan ik zelf de kinderen naar school brengen en hoef ik ze niet zo vroeg wakker te maken.
Elke keer breekt mijn hart weer als ik ze wakker moet maken, omdat mama zo nodig moet werken. Maar zonder werk, geen centjes! Zo simpel is het. Natuurlijk kan ik andere tijden gaan werken, zo moeilijk zijn ze niet bij Action. Maar dat betekent ook dat ik 16 uur over drie dagen moet verdelen, en dat ik dus een dag extra van huis ben. En ik ben veel liever een dag thuis, dan een halve dag op mijn werk.

Ik probeer niet teleurgesteld te zijn, maar het is verdomde moeilijk. Een betere baan had ik niet kunnen bedenken; dicht bij huis, betere werktijden en altijd verschillende mensen om me heen.

Het heeft dus niet zo mogen zijn, mag ik nu dan toch even een momentje om teleurgesteld te zijn? Dank je wel.....