vrijdag 21 december 2007

mijn blog als uitlaatklep en welgemeende excuses

De ene keer gebruik ik mijn blog om mijn ervaringen op te schrijven, de andere keren verzin ik gewoon een blog, maar het komt ook heel vaak voor dat ik mijn blog gebruik om mijn frustraties van mij af te schrijven.

Dit gebeurde ook afgelopen week. Ik schreef een blog wat vervelend is aangekomen.
Ik gebruik in principe nooit namen, dus niemand hoefde ook te weten over wie de blog ging.

Het was puur afschrijven van mijn kant, en het is nooit de bedoeling geweest om iemand in een hokje te plaatsen of te kwetsen.

Bij deze mijn welgemeende excuses aan een ieder die zich (terecht) aangesproken voelde.

Soms kan je mijn blog met een dikke korrel zout nemen, maar heel vaak niet.
Het zijn mijn ervaringen, en hoe ik die beleef hoeft niet persé de beleving van een ander te zijn. Ieder zijn mening, zou ik zeggen.

Een echte schrijver moet tegen kritiek kunnen, en de lezer krijgt soms ook wat kritiek over zich heen, maar het moet natuurlijk niet te persoonlijk worden.

Ik ben geen heilige, en soms is mijn kritiek ook niet in zijn geheel terecht,
maar het is voor mij een stukje verwerken.
Dit lukt mij over het algemeen beter dan het tegen iemand in zijn gezicht te zeggen of door de telefoon.
Eigenlijk is dit heel laf van mij, maar ik durf meer te zeggen in een verhaal op de computer of in een brief. En dan schrijf ik het ook nog op mijn eigen manier, met een tekst die mensen tot nadenken zetten.

Het gebeurt vaak dat ik een blog plaats, en het even later weer verwijder.
Ik heb het dan van mij af geschreven, maar als ik het later terug lees, dan vraag ik mijzelf af of ik de blog moet laten staan of verwijderen.
Deze keer besloot ik om hem te laten staan, omdat ik het op zich ook wel weer een leuk verhaal vond, buiten het persoonlijke om.

Mijn blog is er inderdaad om mensen de ogen te openen, of zelfs de ogen te bevochtigen, want een pakkend verhaal is mijn streven als ik aan een blog begin.

Ik vind het echt leuk dat mensen mijn website bezoeken of mijn blog op hyves lezen. Dit betekent dat het steeds beter lukt om een pakkend verhaal te schrijven, en dat geeft mij inspiratie om het de volgende keer net iets beter te doen.

Aan kritiek is op zich niets verkeerd, maar als kritiek als kwetsend wordt ervaren, dan ben ik op mijn beurt iets te hard geweest voor mijn lezers.

Er wordt beterschap van mijn kant beloofd, en ik hoop dat jullie met veel plezier mijn blog blijven lezen.

Annemiek

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Hoi Annemiek,
Mooi geschreven.
Hierbij de beste wensen voor het komende jaar.
groetjes, Lidy

Anoniem zei

aha het eeuwige dillema van een schrijver/blogger

schrijf ik voor mezelf en doe ik dat op de manier die mij het beste past

of schrijf ik voor de lezer(s) en
doe ik dat op een manier die hen het beste schikt

lastig lijkt me zo maar daar lopen velen tegen aan

je kunt het toch niet iedereen altijd maar naar de zin maken

wie schrijft die blijft en hopelijk blijf je schrijven