maandag 24 november 2008

de opbeetplaat

Na maandenlange problemen met het bijten op mijn tong, lag ik mijn probleem bij mijn tandarts voor. Hij trok zijn wenkbrauwen op en vertelde mij dat hij er eigenlijk weinig van gehoord had. Maar hij nam mijn klacht serieus en vertelde mij dat er iets bestond als een “Jig”. Hij beloofde mij contact op te nemen met een tandtechnicus en mij terug te bellen zodra hij iets meer wist.

In die zelfde week werd ik gebeld door de assistente van de tandarts. Ik kon in Bovenkarspel terecht bij een tandtechnicus, die iets voor mij zou ontwikkelen.
Een week later zat ik in de stoel van de tandtechnicus, gips te happen. Hij had mij even van te voren verteld dat mijn kaak aan het slijten was en de banden wat opgerekt waren, waardoor mijn onderkaak te ver naar voren was komen te staan en mijn tong ’s nachts tussen mijn kiezen kwam. Hij kon mij ook vertellen dat ik een “knak” in mijn kaak had aan de linkerkant. Ik was verbaasd en vroeg mij af of de man helderziend was, want hij had het bij het juiste eind. Al jarenlang word ik namelijk geplaagd door de “knak”. Ook heb ik enorm last van slijtage aan mijn prachtige voortanden. Tanderosie is het probleem, een onherstelbare schade aan mijn tanden veroorzaakt door zuren. De tandtechnicus vertelde mij dat hij een opbeetplaat voor mij zou ontwikkelen die mijn onderkaak en mijn tong naar achteren zal duwen en mijn kaak wat rust zal geven. Na veel gekokhals van het smerige gips en op warme hars gekauwd te hebben, ging ik een beetje ontdaan door de informatie van de man, maar ook blij naar huis, want eindelijk zou ik geen pijnlijke tong meer hebben.

Vandaag is de opbeetplaat geplaatst. Het is een soort doorzichtige beugel, zonder ijzerdraad. Het plaatje zit over mijn kiezen geschoven en mijn tong wordt automatisch naar achter geduwd. Maar het valt mij best tegen, want ik praat als een puber met een beginnende beugel met veel speeksel. Het plaatje zal ik tot nader order dag en nacht moeten dragen, behalve tijdens het eten natuurlijk. Maar ik zie verwachtingsvol uit naar de komende nacht. Eindelijk eens slapen, zonder dat ik wakker word met mijn kiesafdruk in mijn tong en zonder zweertjes. Het zal even doorbijten zijn, maar uiteindelijk zal het resultaat er zijn en zullen mijn tanden niet meer snel verder af gaan slijten.

Geen opmerkingen: