de mooiste tijd van het jaar?

Over de radio zingt een bekende zanger over de mooiste tijd van het jaar. Oftewel, “It’s the most wonderful time of the year”. Ik galm het liedje vrolijk mee en het blijft in mijn hoofd hangen, terwijl het volgende kerstlied alweer is begonnen. Ik krijg het lied echter niet meer uit mijn hoofd en de tekst begint me al gauw te irriteren en zet mij aan het denken.

Kerst is inderdaad een mooie tijd, met een kerstboompje en gezellige lichtjes, veel eten, samen zijn en gezelligheid. Tenminste….zo zou het moeten zijn. Maar als ik heel realistisch ben, is de realiteit heel anders. Want is dit voor iedereen wel zo’n mooie tijd? Buiten het gekijf om, waar je naar toe gaat en op welke dag, zijn er een heleboel mensen voor wie kerst helemaal niet zo’n leuke tijd is. Dit zijn mensen die een geliefd familie- of gezinslid moet missen tijdens deze dagen en enorm tegen deze dagen opzien. Kerst krijgt dan een hele andere betekenis. Een heel verdrietige betekenis.

Kerst doet mij persoonlijk niet zoveel, behalve dat we met ons gezinnetje allemaal mooi gekleed zijn. Vertederend kan ik dan naar mijn kindertjes en mannetje kijken, die er enorm mooi uitzien. Het kerstdiner op school vertedert mij ook. De klas met het lekkere eten, de kaarsjes die branden, het kerstverhaal en de mooie kinderen.
Kerst heeft voor mij weinig betekenis. Ik hou er echt niet van. Nu ben ik in een positie dat ik maar één dag op visite moet bij familie, maar ook ik zou het liefste bij wijze van spreken willen vechten tussen de twee dagen. Maar dit is echter niet het geval en dat is mijn eigen keuze. Dit gevoel is in de loop der jaren zo gegroeid. Voorheen was het zo gewoon om kerst te vieren bij de familie, maar sinds een aantal jaar beginnen die dagen mij te irriteren. Ik heb geen zin om urenlang aan de borrel te zitten en urenlang aan tafel te zitten om mezelf vol te schranzen. Na één gerecht zit Miekie al vol en dan komen er nog vier gangen. Duidelijk zichtbaar zijn dan de geïrriteerde gezichten van de amateurkoks en dan voel ik mij weer vervelend hieronder. Ach, het is eigenlijk niets waar ik mij druk om maak, als ik denk aan andere mensen.

De gedachte achter kerst ken ik nu, onder meer door mijn katholieke schoonfamilie en door de school van mijn kinderen. Maar als ik aan God denk, dan word ik eigenlijk altijd boos. (Met excuses voor de mensen die met hart en ziel geloven). Want ik kan er domweg niet bij met mijn hoofd, dat Hij jonge mensen wegneemt en soms zelfs laat lijden. Het zijn jonge mensen die nog een hele toekomst voor zich hadden, het zijn papa’s en mama’s, broers en zusters, kinderen. Als God naar mij toe zou komen en mij eens zou uitleggen, wat hier nu de gedachte achter is, ga ik misschien in hem geloven. Mogelijk ga ik dan zelfs in de kerstgedachte geloven. Maar voordat Hij bij mij komt, zou ik hem eerst willen vragen om de nabestaanden van de jonge mensen te bezoeken om te vertellen wat Zijn intentie is achter deze oneerlijke acties. Want deze lieve nabestaanden hebben recht op een eerlijk antwoord, maar die zullen ze tot aan hun eigen dood waarschijnlijk nooit weten.

Ik ben geen zwartkijker en ik kan best genieten. Ik wil met deze blog ook geen mensen kwetsen. Ik wil met deze blog mensen laten weten, dat kerst best een mooie tijd is, maar dat er heel veel mensen eenzaam thuis zitten, terwijl zij niets liever willen dat met hun geliefde te genieten van de lichtjes, het lekkere eten en het samenzijn. Het is niet altijd de mooiste tijd van het jaar en dat moeten we niet vergeten. Mijn kerstgedachte gaat wederom uit naar de mensen die hun geliefde moeten missen tijdens de kerstdagen. Sterkte…..