zussen, zusjes

Ik heb twee grote zussen. Ik ben het zusje van Stella en Lynda. Toch wel grappig, ik heb nooit een zusje gehad, terwijl Stella er twee heeft en Lynda er één. Maar Stella heeft geen zus, terwijl ik er twee heb en Lynda één. Stella is de oudste, maar ook de kleinste. Lynda is de middelste en de langste, ik ben dus de jongste en zit qua lengte tussen Stella en Lynda in. Kun je het nog volgen?

Wat zullen ze mij vroeger vervloekt hebben. Ik, als Benjamin van de familie was een enorme pestkop. Afdrogen deed ik nooit, mijn zussen deden samen altijd de afwas. En als ik dan toch moest helpen met de afwas, dan moest ik spontaan poepen of ik maakte expres ruzie. Uitgekookt hè? Ach, de meiden pakten mij ook wel eens terug. Ze hebben mij vaak genoeg “gechanteerd”. Als ik iets dreigde door te klikken aan mijn ouders, dan gebruikten ze een voorval, waarvan mijn ouders geen idee hadden dat ik dat had gedaan, tegen mij. Achteraf gezien, hartstikke slim natuurlijk
Stella sliep vroeger op zolder en ik was doodsbang voor die zolder. Waarom weet ik niet, maar ik was bang dat er geesten of monsters zaten. Stella had mazzel, want daardoor hoefde niet bang te zijn dat haar zusje aan haar zwart/wit televisie zou komen, die ze zelf bij elkaar had gespaard.
Lynda werd minder bespaard door mij. Als zij op zaterdagavond uit was geweest, sloop ik op zondagmorgen om zes uur haar kamer binnen en eiste dat ze met mij ging spelen. Steevast kreeg ik dan een sneer, dat ik weg moest gaan. En dit gebeurde week in, week uit. Volhouden was natuurlijk het leukste. Ja, pesten kon ik als de beste.

Mijn zussen zijn al op vroege leeftijd gaan werken en werken al snel het bekende gezicht van de zaak waar ze werkten. Stella bij de Vivo op de Piet Smitstraat en Lynda bij van Kalsbeek in de Westerstraat. Als iemand vroeg wie mijn zussen waren, dan vertelde ik trots dat mijn zussen in de betreffende winkels werkten. Eigenlijk wist iedereen direct waar ik het over had.

Qua karakter weet ik niet echt wie nu op wie lijkt. Qua uiterlijk ook niet. Ik denk dat ik nog het meeste op Stella lijk, qua uiterlijk en karakter. Alhoewel sommigen ook zeggen, dat ze wel kunnen zien dat Lynda en ik zussen zijn. Ach, wat maakt het eigenlijk uit? Eigenlijk vind ik het best leuk dat er allemaal een stukje bij elkaar er in zit, zodat men toch wel kan zien dat we bij elkaar horen.

We zijn alle drie bijzondere meiden, met een eigen leventje. Ik zou me niet kunnen voorstellen, dat één van de twee er niet meer zou zijn. Ik houd enorm van mijn zussen, allebei zijn ze uniek. Toch zijn er wel overeenkomsten. Stella heeft een hekel aan het huishouden, welnu, hier zit er ook eentje achter de computer. Spiritualiteit is ons met de paplepel ingegoten. Dit is nooit een taboe bij ons thuis geweest. alle drie zijn we hier goedgelovig in, Stella een beetje meer, Lynda een beetje minder en ik hang daar een beetje tussen in.

We zijn alle drie mama. Stella van twee prachtige dochters, die ontzettend op elkaar lijken. Lynda heeft een dochter een zoon en ik heb ook een dochter en een zoon. Mijn kinderen hebben dus drie grote nichten en een neef. Net als dat ik vroeger in de familie had. Want ik ben niet alleen de jongste van ons gezin thuis, maar ook de jongste van de familie Dijkstra. Ik heb ook alleen maar grote neven en nichten.

Mijn zussen, ik ben blij dat ik ze heb. Stella en Lynda…..jullie kleine zusje vindt jullie enorm lief!!