Wat was je vraag ook alweer? Waar Nelis is? Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee. Het laatste wat ik van hem vernomen heb, was via een collega. Die kon wel wat gezelschap gebruiken voor haar hond en ik heb Nelis een tijd lang aan haar uitgeleend. Toen ik vorige week aan haar vroeg hoe het met Nelis was, vertelde ze dat haar hond een nieuw vriendje had en dat ze Nelis in geen tijden meer had gezien. Ik vroeg haar of hij zich misschien verstopt had in de vacht van de hond. Ze schrok van deze vraag en vertelde stamelend dat de hond is geschoren en dat Nelis mogelijk met huid en haar van de hond verdwenen is.
Eigenlijk mis ik hem niet. Van een lief kaboutertje, dat mijn alter ego was, veranderde Nelis in een depressief kaboutertje waar ik helemaal niets meer mee had. Lezers ergerden zich aan Nelis, ze zijn meer gecharmeerd van mijn real life verhalen. Wel jammer, want Nelis kon avonturen beleven, die ik nooit zal beleven. Nelis kreeg de schuld als ik iets verprutst had. Misschien komt Nelis ooit nog eens opdagen. Ik weet het niet. Ik heb wel van hem genoten en dat allemaal door een kabouterkooltje.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten