Tele2 versus T-Mobile en Miek

Als ik in oktober de “Autokampioen” van de ANWB onder mijn neus krijg, zie ik een aanbieding voor een mobiel abonnement die ik niet aan mijn neus voorbij laat gaan. Speciaal voor ANWB-leden is er een abonnement samengesteld voor 4,95 euro per maand. Je krijgt er zelfs een nieuwe mobiel bij. Eigenlijk heb ik geen nieuwe mobiel nodig, omdat ik afgelopen zomer nog een nieuwe simlock-vrije telefoon heb aangeschaft. Maar goed, het is een mooie aanbieding.
Aangezien mijn huidige abonnement bij Tele2 in januari 2009 verloopt, besluit Wilfred gelijk voor mij te bellen. De aanbieding blijkt een samenwerking te zijn met de provider T-Mobile. T-Mobile neemt alle gegevens op en belooft mijn huidige abonnement op te zeggen, ik ben immers op tijd met opzeggen. Binnen zeer korte tijd krijg ik alle papieren in huis en mijn nieuwe mobiel wordt vrij snel afgeleverd. Nu is wachten op toestemming van Tele2, zij moeten de overstap nog goedkeuren en mijn nummer vrijgeven, zodat ik die mee kan nemen naar T-Mobile. Alles lijkt prima in orde, totdat ik een brief ontvang, dat Tele2 mijn nummer niet eerder vrijgeeft, dan januari 2009. Ik moet een nieuwe aanvraag doen om mijn nummer te behouden. Vreemd, want het is immers al aangevraagd.

Als ik in december een mail naar Tele2 stuur met de vraag of het overstappen goed verloopt, krijg ik een mail terug dat mijn abonnement niet eerder kan worden opgezegd, dan per februari. Terwijl het stoom uit mijn oren fluit, fluit ik de mailschrijfster terug. Ho ho, in oktober is alles al in werking gezet en het is nu alleen nog een kwestie van het nummer vrij geven. Op zondagmiddag word ik gebeld door Tele2. Ik krijg de mailschrijfster zelf aan de telefoon. Mijn nummer wordt per 13 januari vrijgegeven, maar mijn abonnement niet. Daar moet ik wederom een maand op wachten. Ik vertel de dame dat ik alles ruim op tijd al in werking heb gezegd en ik vraag haar om medewerking. Ik vind het een beetje flauw. De dame die zich voorgesteld heeft als Annemarie, begint te blaten over dat ze in hun recht staan, bla bla bla. Nu is het mijn beurt om voor de zoveelste keer uit te leggen, dat ik in oktober al heb opgezegd. Ik vertel haar ook dat ik altijd een tevreden klant van Tele2 ben geweest en dat ik nooit problemen met Tele2 heb gehad en dat ik om een beetje medewerking vraag. Annemarie begint haar stem te verheffen tegen mij en ik onderbreek haar en vraag aan Annemarie wie hier nu eigenlijk de klant is; Zij of ik… Ik wijs haar erop dat ik niet zo behandeld wil worden en een woordenwisseling volgt. “Mevrouw Abbekerk”dit en “Mevrouw Abbekerk” dat. Maar dan niet vriendelijk hoor, maar streng. Als ik dreig om de consumentenbond in te schakelen, krabbelt Annemarie terug en stamelt iets van dat Tele2 in haar recht staat. Ik begin nu echt te stomen en vertel Annemarie dat ze het nummer mag houden. Ik hoef het niet meer. Annemarie begint wederom haar stem te verheffen tegen mij. Ik loop naar de kamer, waar Wilfred en een stel vrienden aandachtig mijn gesprek heeft gevolgd. Ik vertel hen, terwijl Annemarie als een koe loopt te loeien, dat ik Tele2 aan de lijn heb en dat de dame loopt te schreeuwen. Ik roep nog door de telefoon dat Tele2 het kan bekijken en smijt figuurlijk de hoorn er op, oftewel ik verbreek de verbinding. Verbaast van mijn eigen boosheid en volhardendheid kijk ik naar Wilfred en onze vrienden, die mij een beetje verbaast aan zitten te kijken. Dit durfde ik voorheen echt niet, maar ik ben veranderd. Ik laat niet meer zo snel over mij heen lopen. Ik ben wel een beetje geschrokken van mijzelf.

Omdat ik nu niet meer wist hoe de zaak zou aflopen, zat ik er wel een beetje mee. Voor de zekerheid heb ik opnieuw een formulier ingestuurd voor nummerbehoud. Ik hoorde niets meer van T-Mobile of Tele2. Totdat ik afgelopen vrijdag op mijn werk niet meer kon bellen. Ik had geen bereik en de simregistratie werkte niet meer. Gedachtes vliegen door mijn hoofd. Tele2 zal toch niet nu in één keer mijn abonnement hebben stilgelegd en mij in mijn sopje laten gaarkoken? Thuisgekomen ben ik snel naar de voordeur gelopen om te kijken of er post was van de één van de twee providers. En jawel, er lag een brief van T-Mobile dat mijn abonnement diezelfde dag nog omgezet werd. Ik hoefde dus niet te wachten tot februari. Tele2 was mij tegemoet gekomen. Of het nu door de dreiging van de consumentenbond kwam of omdat Annemarie zich schuldig voelde, of omdat Annemarie achteraf gezien dusdanig fout heeft gezeten. Ik weet het niet, maar zo zie je maar. Je moet eerst boos worden en dreigen met de consumentenbond, dan doen ze wel een stapje terug. Maar jammer is het wel dat het zo ver heeft moeten komen.