spiritueel

Bestaat er een God? Die vraag houdt mij al een tijdje bezig. Ik ben niet gelovig opgevoed, en daarom moet ik zelf uitzoeken of er een God bestaat. Ik ben bang dat God niet bestaat, ik denk ook niet dat God de wereld heeft geschapen, ik geloof dat de aarde is ontstaan door de oerknal.
Ik geloof niet in een God, want waarom zijn er zoveel oorlogen, ziektes, hongersnood en andere ellende. Als er een God was, dan zou hij dit toch niet allemaal toestaan? Ik geloof wel in andere theorieën, zoals leven na de dood, paranormale of bovennatuurlijke verschijnselen. Ik geloof dat toeval niet bestaat. Ik geloof wel in de missie die de mens heeft op aarde, maar welke? Die moet ik nog uitvinden. Was het mijn missie om breuk uit te zoeken bij Action? Nee, maar misschien is het wel mijn missie om te luisteren naar de mensen, dus ook collega's die het nodig hebben. Ik sta graag met beide beentjes op de grond, maar ik kan gaan zweven na een spiritueel avondje uit. Als een medium jouw er uit pikt, en jouw dingen verteld die je eigenlijk graag wilt horen, dan geeft dat een enorme energieboost. Die boost duurt een paar dagen, en dan zwakt hij weer rustig aan af. Als mensen mij vertellen dat ik het in de handen heb, dan heb ik moeite om het te geloven. Maar als ik iemand voor de tweede keer van haar buikpijn heb afgeholpen, dan begint mijn ego enorm te groeien, maar ook dat zwakt na een poosje weer af. Ik kan emoties voelen van iemand, en kan haarfijn aanvoelen wanneer iemand verdrietig is of juist heel blij, of dat ze met mij willen praten. Wat zou ik graag contact met overleden mensen willen hebben die ik lief heb gehad, maar ze komen niet. Ik vind het ook wel een beetje eng, dus ik hoef ze niet persé te zien, maar als ze eens op één of andere manier mij een teken willen geven, dan zou ik dat heel gaaf vinden. Ik denk dat ze niet komen, omdat ik te graag wil. Toch zijn er ook groepen mensen, die niet met beide benen meer op de grond staan, en dat vind ik moeilijk. Ik kan daar slecht mee omgaan, want we leven nu eenmaal op aarde, in het hier en nu, en de spirituele wereld hoort op de tweede plaats te staan, tenminste dat is mijn mening. Ik moet nog een balans vinden tussen die twee, voorlopig blijf ik nog even met beide benen strak op de grond staan, en hoop ik dat de spirituele wereld mij vanzelf een teken geeft dat ik er klaar voor ben, maar misschien heb ik al wat tekens gehad. Ik ben nog te sceptisch om echt te geloven in de spirituele wereld. Ik raak er van in de war, misschien is het helemaal niet voor mij weggelegd. Maar ik voel toch de dingen die ik voel?